Docent, kunstacademie Minerva - Groningen

 Goedemiddag, geachte aanwezigen

Mag ik zo vrij zijn om te beginnen met een citaat uit de mond van Masoud?

De wereld is aan de ene kant prachtig, aan de andere kant is hij lelijk met wapens, armoede, grenzen honger en ziekte. Met mijn werk (zei Masoud) wil ik het lelijk bestrijden met het mooi, met liefde het kwaad en met licht het donker.”

 Het is alweer een jaar of elf geleden dat Masoud Gharibi (van wie u hier olieverfschilderijen en houtsneden ziet hangen) huis en haard moest verlaten.

 Als politiek vluchteling kwam hij met zijn gezin uit Iran via Pakistan naar Nederland. Groningen was z’n woonplaats. Daar werd hij student aan de kunstacademie Minerva. (daar ken ik hem van) Masoud heeft altijd graag schilder willen worden.

In Iran schilderde hij al landschappen, het landschap van z’n geboortestreek, en ook nu, gedropt in Nederland begon hij met het schilderen van z’n woonomgeving.

Hij werkt met name in het gebied ten noorden van de stad, achter het Zernike complex, aan het Reitdiep, in Dorkwerd en ook aan het Damsterdiep.

Er ontstonden sombere landschappen, in grijze en bruinige kleuren, natuurlijk en zeker in de ogen van Masoud regende het hier vaak maar ook met stralend mooi weer ontstond er werk waar je niet echt vrolijk van werd. Hij schilderde als het ware door een donkere bril Dat moest veranderen. Van af nu ga ik landschappen maken waar je blij van kunt worden, zei Masoud, en zo kwam er een omslag. De schilder begon toen meer kleur te geven aan z’n werk.

En hij sloeg door, je kunt ook overdrijven. Met felle harde knallende kleuren werden nu de landerijen en boompartijen geschilderd.

Een docent op Minerva merkte toen op dat hij nu eigenlijk het Hollandse landschap schilderde met Iraanse kleuren.Die opmerking was voor Masoud een eye-opening!Hij moest denken aan het land waar hij vandaan komt. Waar een nomadenmeisje kleding draagt met prachtige kleuren, zo mooi, dat ze wel een bosje bloemen lijkt. Waar een ezeltje loopt aan een koord gedraaid van schitterende gekleurde strengen.

Hij herinnert zich, opeens de prachtige tapijten (bij ouders en grootouders) met de vele kleuren en ingewikkelde patronen, die kleuren en vormen zou hij gebruiken, die sfeer van thuis moest hij oproepen! En langzamerhand ging Masoud meer dingen in z’n schilderijen verwerken die met vroeger te maken hadden.

Perzische lettertekens, een deel van een moskee, allerlei dieren. Diezelfdetijd ging hij zich verdiepen in symbolen die in de oude Perzische cultuur heilig waren. De zon de maan het golvende water de haan de levensboom en de steenbok met de kromme hoorns.

Masoud bestudeerde ook Iraanse miniaturen. Daarin ontbreekt het perspectief en het licht en de schaduw, alles is plat. In die miniaturen zien we ook veel teksten gebruikt teksten in het oude kalligrafische schrift (gedichten b.v.).

De tekst en de beelden hebben in de miniaturen een gelijkwaardige plaats, dus evenveel beeld als schrift. Als u straks rondkijkt zult u zien dat veel van deze elementen verwerkt zijn op een heel persoonlijke wijze in het werk van de kunstenaar. Masoud ontwikkelde dus zijn eigen stijl met een gedroomde wereld vol herinneringsbeelden in prachtige kleuren.

Op die manier, u hoorde het aan het begin van m’n inleiding, wil hij schoonheid in zetten tegen het lelijke en kleurloze van onze alledaagse leefwereld.

 Wat is de werkwijze van Masoud?

 Hij begint eigenlijk zonder een vooropgezet plan, hij maakt geen uitgebreide ideeschetsen of een ondertekening. Masoud begint heel intuïtief met zomaar wat kleur, vormen en vlekken. Meestal direct in olieverf op geprepareerd linnen, Soms als hij een dikke structuur nodig denkt te hebben werkt hij met acryl, dat droogt lekker snel, daaroverheen groeit heel geleidelijk het schilderij. Lagen afdekkend stukken uitsparend,steeds weer overschilderend altijd of bijna altijd met het paletmes .Hij werkt aan meerdere doeken tegelijk, soms duurt het maanden of langer voordat een

Schilderij echt af is. Nu vertel ik iets over dat vlekkenpatroon in de onderste lagen, het komt wel voor dat zoonlief Bamdad met wat vriendjes pa mag helpen. Masoud werkt hier dan gewoon overheen en laat soms gedeelten intact.

Beste Masoud mag ik u succes wensen. En bestuur en medewerkers mag ik u van harte feliciteren met deze mooie expositie .

Dan verklaar ik graag hierbij de tentoonstelling in de Noordelijke Kunsthof voor geopend

       

                                                                                                        Ik dank u

                                                                                                         Rein Pol

                                                                                               9-1-99 Appingedam